land bevroren zeebevroren maanvis

De in de zee bevroren maanvis tart de standaardregels van de visfysiologie. In tegenstelling tot de overgrote meerderheid van de mariene soorten wordt het hele lichaam op een constante warme temperatuur gehouden, een fenomeen dat bekend staat als gehele-lichaamsendothermie. Hoewel sommige vissen selectief beperkte gebieden zoals de schedel of het ooggebied kunnen verwarmen, verwarmt deze soort zichzelf van de kern tot de ledematen. De onderliggende anatomie die dit mogelijk maakt, is een dicht geweven vasculair netwerk in de kieuwen dat fungeert als een thermische hersteleenheid, waarbij de uitgaande warmte wordt opgevangen en gebruikt om het binnenkomende bloed te verwarmen. Als gevolg hiervan gaat er zeer weinig thermische energie verloren naar de omringende zee. Dit geeft de vis een groot prestatievoordeel in ijskoude, diepe wateromgevingen, waardoor hij een spiertemperatuur kan behouden die ongeveer 5 graden boven het omringende water ligt, zelfs op grote diepte.